مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت سیاسی 2008-4366 2 1 2010 08 27 مورد‌شناسی تحریف اندیشه در فلسفه‌ی سیاسی معاصر 57 82 21 FA محسن رضوانی دانشیار - گروه علوم سیاسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0009-0006-0527-1581 Journal Article 2010 08 26 In the loot few years, most media organizations and political analysis centers have almost consensus of opinion that leo Strauss is the disciple of neo-conservatism, whereas the only source which backs this calim is the critical interviews with Shadia B. Drury and some of her articles. To support her claim, she holds fast to an approach the essence of which remains unknown to the writers and proponents of this claim especially in Iran. The feminist and homogenous poinious adopted by Shadia B. Drury have contributed to suggest an interpretation of Strauss which is, in fact, a thought deviation based on nartue and spirituality. The prese article seeks through a critical case study to compare Drury's picture of Strauss with his real picture of the implicit semantic study of the ideological confusions in political philosophy. در چند سال اخیر، اکثر محافل خبری و تحلیل سیاسی جهان تقریباً به اتفاق این ادعا را مطرح کرده اند که «لئو اشتراوس» پدر فکری نومحافظه گرایی است. در حالی که، تنها منبع و مرجع ادعای مذکور، نوشته ها و مصاحبه های انتقادی خانم شادیا بی. دروری است. وی برای مدعای خویش به روی کردی تمسک می کند که روح آن برای نویسندگان و حامیان چنین ادعایی، به ویژه در کشور ایران مغفول مانده است. رویکرد فمنیستی و همجنس گرایانه شادیا دروری موجب شده تفسیری از اشتراوس ارائه شود که در واقع تحریف اندیشه مبتنی بر فضیلت و معنویت است. این مقاله به شیوه موردشناسی و با رویکرد انتقادی در صدد است با بررسی تصویر دروری از اشتراوس با تصویر واقعی وی به معناکاوی ضمنی خلط های رایج جریان شناسی در فلسفه سیاسی معاصر بپردازد. https://siyasi.nashriyat.ir/sites/siyasi.nashriyat.ir/files/article-files/2782.pdf