@article {
author = {Mohebaltaher, Danial and Norouzi Farani, Mohammad javad},
title = {بازخوانی انتقادی و بازسازی چهارچوب مفهومی مشارکت سیاسی},
journal = {معرفت سیاسی 35 ، بهار و تابستان 1405},
volume = {18},
number = {1},
pages = {29-43},
year  = {2026},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-4366},
eissn = {8391-2980},
doi = {10.22034/siyasi.2025.5002483},
abstract = {Efforts to explain the concept of “political participation” and determine its examples have faced disadvantages such as neglecting to pay independent attention to “participation” and the spread of normative and methodological approaches to conceptual analysis. Therefore, any rigorous descriptive or normative study of political participation will depend on reconstructing this concept through identifying imposed constraints and recovering lost constraints. The most important and controversial limitations in the definition of political participation (being “action”, “non-professional”, and “voluntary”) actually arise from our understanding of “participation” and are inherent in determining its three elements: “belonging”, “actor”, and “party” of participation. Based on the analysis presented to identify “participation”, and based on the chosen view of the association of the adjective “political” with this concept - without adding another adjective with any motivation - the definition of “political participation” can be obtained: “the conscious participation of individuals in determining the political destiny of society, together with others or with the intention of accompanying them.” It seems that any expansion or narrowing of the concept of political participation - beyond or below what has been presented - is considered a appropriation of the meaning of this social science term and requires clarification by contract and double credit.},
keywords = {political participation, participation, participatory action, public affairs, social participation, public participation, },
title_fa = {بازخوانی انتقادی و بازسازی چهارچوب مفهومی مشارکت سیاسی},
abstract_fa ={تلاش‌های انجام‌شده برای تبیین مفهوم «مشارکت سیاسی» و تعیین مصادیق آن، با آسیب‌هایی چون غفلت از پرداخت مستقل به «مشارکت» و نیز سرایت رویکردهای هنجاری و روشی به بررسی مفهومی، مواجه بوده است. ازاین‌رو هر گونه مطالعة دقیق توصیفی یا هنجاری در حوزة مشارکت سیاسی، متوقف بر بازسازی این مفهوم از طریق شناسایی قیود تحمیل‌شده و بازیابی قیود ازنظرافتاده خواهد بود. مهم‌ترین قیود مورد مناقشه در تعریف مشارکت سیاسی («کنش» بودن، «غیرحرفه‌ای» بودن و «داوطلبانه» بودن)، در حقیقت برآمده از فهم ما از «مشارکت» و نهفته در تعیین سه رکن آن یعنی «متعلق»، «فاعل» و «طرف» مشارکت است. بر پایة تحلیل ارائه‌شده برای شناسایی «مشارکت»، و مبتنی بر تلقی برگزیده از همراهی قید «سیاسی» با این مفهوم ـ بی‌آنکه قید دیگری با هر انگیزه‌ای به آن افزوده شود ـ می‌توان تعریف «مشارکت سیاسی» را به‌دست آورد: «سهیم شدن آگاهانة افراد در تعیین سرنوشت سیاسی جامعه، به‌همراهی دیگران یا به‌قصد همراه‌سازی آنها». به‌نظر می‌رسد هر گونه توسعه یا تضییق در مفهوم مشارکت سیاسی ـ فراتر یا فروتر از آنچه ارائه شد ـ تصرف در مفهوم این اصطلاح علوم اجتماعی محسوب می‌شود و نیازمند تصریح به قرارداد و اعتباری مضاعف است.},
keywords_fa = {مشارکت سیاسی ,مشارکت ,کنش مشارکتی ,امر عمومی ,مشارکت اجتماعی ,مشارکت عمومی ,},
url = {https://siyasi.nashriyat.ir/node/5002483},
eprint = {https://siyasi.nashriyat.ir/sites/siyasi.nashriyat.ir/files/article-files/5002483-1787637574.pdf}
}