TY  - JOUR
ID  - 5002797
TI  - ‌ظرفیت‌ها و محدودیت اصل «فطرت‌مندی» در روش‌علوم انسانی اسلامی (با نگاهی به ‌ظرفیت‌ها و محدودیت اصل «فطرت‌مندی» در روش‌علوم انسانی اسلامی (با نگاهی به دانش سیاست)دانش سیاست)
JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
JA  - 11
LA  - fa
SN  - 2008-4366
AU  - Mohammad, ABEDI
AD  - استادیار - گروه قرآن‌پژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
Y1  - 2026
PY  - 2026
VL  - 17
IS  - 2
SP  - EP  - برآیند؛ دانش ,برآیند؛ روش؛ فطرت؛ قرآن؛ علوم انسانی؛ دانش سیاست ,DO  - 10.22034/siyasi.2025.5002797
AB  - انسان شناسی قرآنی مقتضی پذیرش فطرتمندی انسان به معنای برخورداری انسان ها از «ویژگی های ذاتی خاص» است، که دیگر موجودات ندارند و از این منظر که هر مبنای انسان شناختی می‌تواند در ابعادی از دانش‌‌های انسانی (موضوع، هدف، مسائل، و روش ، روش شناسی) امتداد داشته باشد، محققان علوم انسانی اسلامی مانند سیاست در حوزه روشی و روش شناسی، با این مسئله مواجه‌اند که آیا پذیرش این مبنای انسان شناختی می‌تواند تاثیرات روشی و روش‌شناختی در علوم  انسانی داشته باشد؟ این تحقیق بر این فرض استوار است که پذیرش اصل فطرتمندی ظرفیت تاثیر روشی وروش شناختی در علوم انسانی مانند دانش سیاست را دارد ومی‌کوشد در سه عرصه این تاثیر را اثبات کند. تحقیق حاضر که به روش توصیفی تحلیلی سامان می‌یابد  و ضمن گذر از نتایج تحقیقات پیشین، دستاوردش این است که باید: اولاً روش‌های کل نگر در علوم استفاده شود؛ ثانیاً روش‌های علوم‌انسانی(متناسب با بعد فطری انسان‌ها) روش ترکیبی(مبتنی بر منابعی چون وحی در کنار «فطرت») باشد؛ ثالثاً چون  فطرت در معرض آسیب است، حضور منبع وحیانی در روش و روش شناسی علوم انسانی و سیاسی ضروری است.
UR  - https://siyasi.nashriyat.ir/node/5002797
L1  - ER  -