TY  - JOUR
ID  - 5002797
TI  - ظرفیت‌ها و محدودیت اصل «فطرتمندی» در روش علوم انسانی اسلامی  (با نگاهی به دانش سیاست)*
JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
JA  - 11
LA  - fa
SN  - 2008-4366
AU  - ABEDI, Mohammad
AD  - استادیار - گروه قرآن‌پژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
Y1  - 2026
PY  - 2026
VL  - 17
IS  - 2
SP  - 93
EP  - 113
KW  - برآیند
KW  - روش
KW  - فطرت
KW  - قرآن
KW  - علوم انسانی
KW  - سیاست و دانش سیاست
DO  - 10.22034/siyasi.2025.5002797
AB  - انسان‌شناسی قرآنی مقتضی پذیرش فطرتمندی انسان به‌معنای برخورداری انسان‌ها از «ویژگی‌های ذاتی خاص» است که دیگر موجودات ندارند و از این منظر که هر مبنای انسان‌شناختی می‌تواند در ابعادی از دانش‌‌های انسانی (موضوع، هدف، مسائل و روش) امتداد داشته باشد، محققان علوم انسانی اسلامی، از جمله پژوهشگران علم سیاست، با این مسئله مواجه‌اند که آیا پذیرش این مبنای انسان‌شناختی می‌تواند تأثیرات روشی در علوم انسانی داشته باشد. این تحقیق بر این فرض استوار است که پذیرش اصل فطرتمندی ظرفیت تأثیر روشی در علوم انسانی از جمله دانش سیاست را دارد و می‌کوشد که این تأثیر را در سه عرصه اثبات کند. تحقیق حاضر به‌روش توصیفی ـ تحلیلی سامان می‌یابد و ضمن گذر از نتایج تحقیقات پیشین، دستاوردش این است که باید: اولاً روش‌های کل‌نگر در علوم استفاده شود؛ ثانیاً روش‌های علوم انسانی (متناسب با بعد فطری انسان‌ها) روش ترکیبی (مبتنی بر منابعی چون وحی در کنار «فطرت») باشد؛ ثالثاً چون فطرت در معرض آسیب است، حضور منبع وحیانی در روش علوم انسانی و سیاسی ضروری است.
UR  - https://siyasi.nashriyat.ir/node/5002797
L1  - https://siyasi.nashriyat.ir/sites/siyasi.nashriyat.ir/files/article-files/5002797-1782887082.pdf
ER  -