عدالت در روابط مردم و كارگزاران در پرتو قواعد ساختاري حكومت اسلامي

سال هشتم، شماره اول، پياپي 15، بهار و تابستان 1395

سيدعلي ميرداماد نجف‌آبادي / استاديار مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                         am42476@gmail.com

دريافت: 21/08/1394 ـ پذيرش: 06/02/1395

چكيده

يكي از مصاديق عدالت اجتماعي برقراري عدالت در روابط كارگزاران حكومت و مردم است. اين رابطه يك رابطة برابر و يكسان نيست. بدين‌روي، توجه به اجراي عدالت در آن حايز اهميت بيشتري است. از جست‌وجو در منابع ديني، مي‌توان به قواعد و مؤلفه‌هاي ساختاري در حكومت اسلامي دست يافت كه مي‌تواند اجراي عدالت را در اين زمينه تسهيل و حقوق مردم را در اين رابطه تضمين كند. در اين مقاله، اين قواعد و مؤلفه‌ها توصيف و بررسي شده‌اند. نتايج حاصل از اين بررسي آن است كه قواعدي مانند شروط و صفات كارگزاران حكومتي، در دسترس بودن آنان، برابري آنان با مردم در مقابل قانون، نظارت بر رفتار كارگزاران، رسميت دادن به شكايت مردم از آنان، و رسيدگي قاطع به تظلمات مردم در اين زمينه، از قواعدي است كه در ساختار حكومت اسلامي در جهت رعايت عدالت در روابط مردم و كارگزاران و تضمين حقوق مردم پيش‌بيني شده است.

كليدواژه‌ها: عدالت اجتماعي، رفتار كارگزاران، ساختار حكومت اسلامي، حقوق مردم.