مباني و ادله اصل اعمال ولايت در روابط بين الملل از منظر اسلام

سال هشتم، شماره دوم، پياپي 16، پاييز و زمستان 1395

سيدجواد احمدي / دانشجوي دكتري جامعة المصطفي العالميه                       hmadi.amin2009@gmail.com

دريافت: 26/04/1395 ـ پذيرش: 24/09/1395

چكيده

يكي از اهداف مهم پيامبران الهي، تحقق سرپرستي حق و ولايت الهي در جهان بوده است. ولايت و سرپرستي حق زمينة تعالي، سعادت و كمال انسان ها و جوامع بشري را فراهم مي كند. اصل ولايت گري، از اصول مهم روابط بين الملل است. اين اصل داراي مباني و پيش فرض هاي مختلف كلامي، همچون توحيدمداري، امامت محوري و... و مباني فقهي، مانند قاعده نفي سلطه، اصل عدم ولايت، قاعده حرمت كمك به ظالم، قاعده لاضرر و... است. آيات و روايات نيز بر اين اصل مهم تأكيد دارند. دولت اسلامي، در روابط بين المللي خود با ديگر كشورها و ملت ها، بايد اين اصل را معيار قرار دهد. اصل ولايت گري در عرصه هاي مختلف روابط بين الملل، چارچوب رفتارها و تعاملات بين المللي دولت اسلامي را تعيين مي كند. اين اصل در عرصه فرهنگي از اهميت دوچنداني برخوردار است كه به موجب آن، دولت اسلامي موظف است تا باورها و ارزش هاي راستين الهي را در جوامع بشري گسترش داده، از بسط و گسترش ارزش هاي موهوم، فاسد و باطل جلوگيري به عمل آورد.

كليدواژه ها: اصل، ولايت گري، اسلام، روابط بين الملل.