بررسي و نقد ديدگاه مستشرقان پيرامون نقش روحانيت در شكل گيري انقلاب اسلامي

سال هشتم، شماره دوم، پياپي 16، پاييز و زمستان 1395

محمدجواد نوروزي / دانشيار مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره         Mohamadjavadnorozi@yahoo.com

سعيد باغستاني / دانشجوي دكتري مدرسي معارف                                      Sbaghestani598@gmail.com

دريافت: 16/06/1395 ـ پذيرش: 18/10/1395

چكيده

سؤال پژوهش پيش رو اين است كه تحليل مستشرقان به طور مشخص، در باب نقش روحانيت شيعه در شكل گيري انقلاب اسلامي چيست؟ در تبيين اين پرسش، فرضيه پژوهش اين است كه عمده تحليل هاي مستشرقان متأثر از مقايسه با ارباب كليسا اولاً، مبتني بر پيش فرض هاي شرق شناسانه و نگاه سكولاري است. ازاين رو، تحليل يادشده با مباني اسلامي سازگاري ندارد. ثانياً، اين نگرش، مدعي است كه انگيزه هاي مادي و سياسي روحانيت، منجر به انقلاب در ايران شده است. در حالي كه واقعيت خلاف اين مطلب است. اين تحقيق درصدد تحليل و نقد برداشت هاي ناروا و تأثيرگذار از سوي مستشرقان در محافل علمي است.

كليدواژه ها: انقلاب اسلامي، روحانيت، مستشرقان.