مؤلفه‌هاي سياست ‌اخلاقي در انديشة سياسي امام‌ خميني ره

سال دوازدهم، شماره اول، پياپي23، بهار و تابستان 1399

* سيروس خندان / عضو هيأت علمي گروه علوم سياسي دانشگاه آيت‌الله بروجردي    skh20172017@yahoo.com
رشيد رکابيان / استاديار گروه علوم سياسي دانشگاه آيت‌الله بروجردي
دريافت: 09/06/1397 ـ پذيرش: 01/12/1397
چکيده
ارتباط اخلاق و سياست همواره مورد توجه دانشمندان، سياستمداران، فيلسوفان و مديران جوامع بوده است. برخي اخلاق را تابع سياست مي‌دانند و برخي سياست را مبتني بر موازين اخلاقي؛ و دسته‌اي نيز به جدايي بين آنها باورمندند. اين پژوهش با روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از منابع کتابخانه‌اي به بررسي و تحليل اين مسئله از نگاه امام‌خميني ره به‌عنوان الگوي سياست و اخلاق پرداخته است. طبق يافته‌هاي پژوهش امام ره سياست را تابع اخلاق و هر دو را از شاخه‌هاى حكمت عملى مي‌داند که در پى تأمين سعادت انسان‌اند. براين اساس، امام ره تأمين سعادت را منوط به ايجاد سياست اخلاقي مي‌داند. در ديدگاه امام ره سياستِ مبتني بر اخلاق، مؤلفه‌هايي دارد که رعايت آنها موجب پيشرفت جوامع مي‌شود. مؤلفه‌هايي همچون: رعايت عدالت و انصاف بين مردم؛ پرهيز از دنيادوستي و دنياپرستي؛ رعايت رفق و مدارا در رفتار با مردم، تناسب مقام‌ها با توجه به ميزان برخورداري از فضايل اخلاقي؛ حاکم نمودن اخلاق بر سياست؛ وفاداري به پيمان و شعارهاي حکومتي؛ برخورد صادقانه با مردم؛ و پرهيز از فريبکاري.
كليدواژه‌ها: سياست اخلاقي، امام خميني ره، سفر اربعه، حکومت، حق‌مداري، عدالت‌محوري.