ارزيابي خوانش اقتدارگرايي از انديشة سياسي آيت‌الله مصباح يزدي (ره)

سال سيزدهم، شماره دوم، پياپي 26، پاييز و زمستان 1400، ص41-60

سيدمحمدهادي مقدسي / دانشجوي دكتري علوم سياسي، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)    smohamadhm11@gmail.com
دريافت: 10/07/1399 ـ پذيرش: 24/12/1399

چکيده
سنجش واکنش انديشمندان در دو دورة مشروطه و انقلاب اسلامي در قبال امر سياسي، برخي نويسندگان را به اين نتيجه رسانده است که در دورة انقلاب اسلامي، نظريه‌پردازي‌هاي سياسي عمدتاً از ايستاري اقتداگرايانه برخوردارند. در اين مقاله، صحت اين مدعا دربارة يکي از انديشمندان دورة انقلاب اسلامي، آيت‌الله محمدتقي مصباح يزدي، با استفاده از روش تحليل و تفسير بررسي مي‌شود. بر اساس خوانش اقتدارگرايي، انديشة سياسي آيت‌الله مصباح يزدي به‌دليل برخورداري از بنياد «فرادستي» و همچنين مؤلفه‌هاي «لغويت بيعت»، «بي‌نيازي از مشاورت» و «اختيارات گستردة حکومت» در زمرة انديشه‌هاي اقتدارگرايي قرار دارد. عدم انطباق مباني و مؤلفه‌هاي اقتدارگرايي بر انديشة سياسي آيت‌الله مصباح يزدي، دستاورد اين پژوهش است.

کليدواژه‌ها: اقتدارگرايي، فرادستي، بيعت، مشاورت، آيت‌الله محمدتقي مصباح يزدي.
 

سال انتشار: 
1400
شماره مجله: 
26
شماره صفحه: 
41