A Reflection on the Ruling Logic over the Methodology of the Political Jurisprudence
Article Type:
Research
Writers:
Abstract:
Methodology is a kind of knowledge and logic that empowers the researcher's way of thinking, deducting, analyzing and judging the thoughts. Each methodological pattern is based on certain epistemological foundations in such a way that any change in the epistemological foundations will also change the methodology. While explaining the relationship between methodology and epistemology, this paper seeks to study the nature and stages of the ijtihadi method, and then it analyzes the methods of deducting in jurisprudence, and the differentiation of jurisprudential ijtihadi method with ijtihadi method of political jurisprudence
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
Title :تأملی در منطق حاکم بر روش‌شناسی فقه سیاسی
Abstract:
روش شناسی، نوعی دانش و منطق علمی است که محقق را بر شیوه‌ی صحیح اندیشیدن و همچنین برای استنباط، بررسی، نقد و داوری بین اندیشه ها توانمند می سازد. هر الگوی روش شناسانه، بر مبانی معرفت شناختی خاصی استوار است؛ به گونه ای که با تحول در هندسه‌ی معرفت شناسی، روش شناسی نیز دستخوش تغییر خواهد شد. این مقاله در تلاش است تا ضمن تبیین نسبت روش شناسی و معرفت شناسی، ماهیت و مراحل روش اجتهادی را تبیین کند و ضمن گونه شناسی روش های استنباط در فقه، تمایز روش اجتهاد فقهی با روش اجتهادی فقه سیاسی را تحلیل نماید.
Keywords:
References:
- ابن‌حاجب، ۱۴۲۷ق، مختصر منتهی السؤل و الأمل فی علمی الأصول والجدل، بیروت، دار ابن‌حزم.
- استرآبادی، محمد امین، بی‌تا، الفوائد المدنیة، قم، دارالنشر للاهل البیت.
- آخوند خراسانی، ۱۴۰۹ق، کفایة الاصول، قم، مؤسسة آل البیت.
- آشتیانی، میرزا محمدحسن، 1429ق، بحر الفوائد في شرح الفرائد (طبع جديد)، بيروت، موسسة التاريخ العربي.
- آل سیدغفور، سید محسن، ۱۳۸۶، جایگاه سیاسی عالم دینی در دو مکتب اخباری و اصولی، قم، بوستان کتاب.
- بهشتی، ابراهیم، ۱۳۹۰، اخباری‌گری، قم، سازمان چاپ و نشر دارالحدیث.
- پارسانيا، حميد، 1390، روش‌شناسي انتقادي حکمت صدرايي، قم، کتاب فردا.
- تبریزی، میرزا جواد، ۱۳۷۸، دروس فی مسائل علم الأصول، قم، دار الصدیقة الشهیدة.
- جعفريان، رسول، 1376، ميراث اسلامي ايران، قم، کتابخانه حضرت آية‌الله العظمي مرعشي نجفي.
- جمعي از نويسندگان زير نظر آيت‌الله مکارم شيرازي، 1427ق، دائرةالمعارف فقه مقارن، قم، مدرسه امام علي‌بن‌ابي‌طالب.
- جوادی آملی، عبدالله، ۱۳۷۸، ولایت فقیه، قم، نشر اسراء.
- حائری اصفهانی، محمدحسین، ۱۴۰۴ق، الفصول الغرویة فی الأصول الفقهیة، قم، دار احیاء العلوم الاسلامیة.
- حسين‌زاده، محمد، 1385، پژوهشي تطبيقي در معرفت‌شناسي معاصر، قم، مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني.
- خوئی، سید ابوالقاسم، ۱۴۲۲ق ـ الف، محاضرات فی أصول الفقه، قم، مؤسسة إحیاء آثار الإمام الخوئی.
- ـــــ ، ۱۴۲۲ق ـ ب، مصباح الأصول، قم، مؤسسة احیاء آثار الامام الخوئی.
- راغب اصفهانی، ۱۴۱۲ق، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار القلم.
- سبحانی، جعفر، بي‌تا، رسالة تأثير الزمان و المكان علي استنباط الأحكام، قم، بي‌نا.
- سيدباقري، سيد کاظم، 1394، هرمنوتيک و اجتهاد در فقه سياسي، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي.
- شریعتمدار جزایری، سید نورالدین، ۱۳۹۳، روش‌شناسی اجتهاد در فقه و فقه سیاسی، مندرج در علی‌اصغر نصرتی، تمایزات فقه و فقه سیاسی، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
- شیخ بهایی، ۱۴۲۳ق، زبدة الأصول، قم، مرصاد.
- صدر، سید محمدباقر، ۱۴۲۱ق، دروس فی علم الاصول، قم، مرکز الابحاث والدراسات التخصصیة للشهید الصدر.
- صنقور علی، محمد، ۱۴۲۸ق، المعجم الاصولی، قم، منشورات الطیار.
- عابدی، احمد، ۱۳۷۲، «فقیه و تشخیص موضوع»، نور علم، ش50و51، ص202-235.
- عاملي، (شهيد اول)، محمد بن مكي، بی‌تا، القواعد و الفوائد، محقق/مصحح: سيد عبدالهادي حكيم، قم، كتابفروشي مفيد.
- علی‌پور، مهدی و سید حمیدرضا حسني، ۱۳۸۹، پارادایم اجتهادی دانش دینی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- علی‌پور، مهدی، ۱۳۸۵، «اخباری‌گری به مثابه روش اجتهادی: نگاهی به یک پارادوکس‌نما»، پژوهش و حوزه، ش27و28، ص186-216.
- علیدوست، ابوالقاسم، ۱۳۹3، نشست روش‌شناسی اجتهاد، قم، مدرسه عالی خاتم الاوصیاء، 12/12/1393:
- http://khatamalosiya.com/fa
- فرحناک، عليرضا، 1390، موضوع‌شناسي در فقه، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي.
- فنایی، ابوالقاسم، ۱۳۷۴، «جایگاه موضوع‌شناسی در اجتهاد»، نقد و نظر، ش5، ص87-99.
- کلینی، محمد بن يعقوب بن اسحاق، 1407ق، الکافی (ط- الإسلامية)، محقق / مصحح علي‌اكبر غفاري و محمد آخوندي، تهران، دارالكتب الإسلامية.
- لک‌زایی، نجف، ۱۳۸۸، ویژگی‌ها و چالش‌های روش‌شناختی فقه سیاسی شیعه، مندرج در: علی‌اکبر علیخانی و همکاران، روش‌شناسی در مطالعات سیاسی اسلام، تهران، دانشگاه امام صادق.
- مجلسي، محمدباقر، 1404ق، مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الكتب الإسلامية.
- مصباح یزدی، محمدتقی، ۱۳۹۱، نظریه حقوقی اسلام (مشکات)، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- مطهری، مرتضی، 1387، مجموعه آثار، تهران، صدرا.
- موسوي خمینی، سيدروح‌الله، 1370، صحيفه امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر امام خمینی.
- میراحمدی، منصور، ۱۳۹۵، فقه سیاسی، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها.
- نجفي، موسي، 1391، انديشه تحريم و خودباوري، تهران، مؤسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران.
- نراقی، احمد، ۱۳۷۵، عوائد الایام فی بیان قواعد الاحكام و مهمات مسائل الحلال و الحرام، قم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم
Copyright © 2019 The Author(s). This article is published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Cite this article:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
Taheri, Mahdi. (2019) A Reflection on the Ruling Logic over the Methodology of the Political Jurisprudence. Ma`rifat-e Siasi, 11(1), 5-20
Mahdi Taheri."A Reflection on the Ruling Logic over the Methodology of the Political Jurisprudence". Ma`rifat-e Siasi, 11, 1, 2019, 5-20
Taheri, M.(2019) 'A Reflection on the Ruling Logic over the Methodology of the Political Jurisprudence', Ma`rifat-e Siasi, 11(1), pp. 5-20
