ظرفیتها و محدودیت اصل «فطرتمندی» در روش علوم انسانی اسلامی (با نگاهی به دانش سیاست)*
/ استادیار گروه قرآنپژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی، قم، ایران / Abedi.mehr@yahoo.comArticle data in English (انگلیسی)
- ابوالحسنی، حسن (1395). حکمت سیاسی متعالیه. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- احمدی، بابک (1370). ساختار و تأویل متن. تهران: نشر مرکز.
- اسدینسب، محمدعلی (1401). مبانی قرآنشناختی علم دینی با تأکید بر علوم انسانی اسلامی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- اندرو، سایر (1388). روش در علوم اجتماعی، رویکردی رئالیستی. ترجمة عماد افروغ. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
- راین، آلن (1399). فلسفة علوم اجتماعی. ترجمة عبدالکریم سروش. تهران: صراط.
- بستان، حسین (1384). گامی بهسوی علم دین؛ ساختار علم تجربی و امکان علم دینی. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- پارسانیا، حمید (1390). مصاحبه با حمید پارسانیا. مجموعهمصاحبههای همایش تحول در علوم انسانی. قم: فجر ولایت.
- پارسانیا، حمید (1401). جهانهای اجتماعی. تهران: کتاب فردا.
- پالمر، ریچارد (1377). علم هرمنوتیک. ترجمة سعید حنایی کاشانی. تهران: هرمس.
- ترخان، قاسم (1396). ویژگیهای پارادایمی موضوع علوم انسانی اسلامی از نگاه علامه طباطبایی. قبسات، 22(84)، ۲۹ـ۵۲.
- ترخان، قاسم (1398). فطرت و فطریات از نگاه علامه طباطبائی و برایند آن در علوم انسانی. آیین حکمت، 11(40)، 7ـ30.
- ترخان، قاسم (1400). عقل شناخت. تهران: انتشارات بینالملل.
- ترخان، قاسم (1402). برآیند مبانی کلامی در علوم انسانی اسلامی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- جعفری، علیاصغر (1383). مبانی معرفتشناختی فطرت. خردنامة صدرا، 10(38)، 57ـ86.
- جعفری، محمدتقی (1380). ترجمه و تفسیر نهج البلاغه. مشهد: آستان قدس رضوی، بنیاد پژوهشهای اسلامى.
- جوادی آملی، عبدالله (1379). تفسیر موضوعی. قم: اسراء.
- حقیقت، سیدصادق (1394). روششناسی علوم سیاسی. قم: دانشگاه مفید.
- رهبری، مهدی (1385). هرمنوتیک و سیاست؛ مروری بر نتایج سیاسی هرمنوتیک فلسفی هانس گئورگ گادامر. تهران: کویر.
- ریختهگران، محمدرضا (1378). منطق و مبحث علم هرمنوتیک. تهران: کنگره.
- زمخشری، محمودبنعمر (1407ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل. لبنان: دار الکتاب العربی.
- سبحانی، جعفر (1375). مدخل مسائل جدید در علم کلام. قم: مؤسسة امام صادق(ع).
- سروش، عبدالکریم (1393). تفرج صنع. تهران: صراط.
- شاکرین، حمیدرضا و همکاران (1399). مبانی الگوی پایة اسلامی ایرانی پیشرفت. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- شاهآبادی، محمدعلی (1386). رشحات البحار؛ الانسان و الفطره. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- شریفی، احمدحسین (1397). مبانی علوم انسانی اسلامی. تهران: آفتاب توسعه.
- صدرالمتألهین، محمدبنابراهیم شیرازی (1382). الشواهد الربوبیه. تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
- صدرالمتألهین، محمدبنابراهیم شیرازی (1409ق). الحکمة المتعالیة فی الاسفار الاربعة. قم: مصطفوی.
- طباطبایی، سیدمحمدحسین (1377). اصول فلسفه و روش رئالیسم. تهران: صدرا.
- طباطبایی، سیدمحمدحسین (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعة مدرسین حوزة علمیة قم.
- عابدی، محمد (1394). استلزامهای مبانی خداشناختی در ساحت سیاست از منظر علامه طباطبایی. معرفت سیاسی، 7(2)، 63ـ86.
- عابدی، محمد (1396). مبانی فلسفة علمی تفسیر سیاسی. معرفت سیاسی، 9(18)، 5ـ28.
- عابدی، محمد (1404). نقد پارادایمهای علوم انسانی بر مبنای فطرتمندی انسان در قرآن (با تأکید بر دانش سیاست). ذهن، 26(102)، ص59ـ80.
- عبدلی مسینان، مرضیه و خسروپناه، عبدالحسین (1398). بررسی مبانی انسانشناختی علوم انسانی غربی و اقتضائات روششناختی آن. مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، 23(2)، 291ـ314.
- علیتبار، رمضان (1401). فراروش، منطق علوم انسانی اسلامی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- علیتبار، رمضان (1403). هویت علوم انسانی اسلامی (معیارها و مؤلفهها). تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
- فروند، ژولین (1388). نظریههای مربوط به علوم انسانی. ترجمة محمدعلی کاردان. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
- محمدپور، احمد (1402). روش در روش؛ دربارة ساحت معرفت در علوم انسانی. تهران: لوگوس.
- مطهری، مرتضی (1375). مجموعه آثار. قم: صدرا.
- مکارم شیرازی، ناصر (1371). تفسیر نمونه. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
- موسوی خمینی، سیدروحالله (1386). صحیفة امام. تهران: مؤسسة تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
- مهاجرنیا، محسن (1400). بحران روششناختی در کلام سیاسی با تأکید بر دیدگاه آیتالله خامنهای. معرفت سیاسی، 13(1)، 59ـ74.
- واعظی، احمد (1380). درآمدی بر هرمنوتیک. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.




